zesentwintig

Wanneer ik wakker word, is het al namiddag. Ik heb hoofdpijn en ben nog steeds duizelig. Ik ga rechtop zitten in bed en adem. In en uit. In en uit. In en uit. Nog nooit eerder heb ik mij zo belabberd gevoeld. Ik probeer uit bed op te staan, maar zoek onmiddellijk weer de rand van het bed op omdat de hele kamer draait. Ik sluit mijn ogen in de hoop opnieuw helder te kunnen zien wanneer ik ze weer open. Alles blijft wazig. Dus blijf ik zitten op de rand van mijn bed en wacht. Ik weet niet hoe lang. Op de achtergrond hoor ik stemmen, Erik en Christian die discussiëren, het spelen van de tv, het verschuiven van stoelen, voetstappen. Het klinkt als een slecht georkestreerde soundtrack waaraan te veel galm is toegevoegd. Ik merk zelfs niet dat Christian de kamer binnenkomt en op de rand van mijn bed komt zitten. Ik schrik wanneer ik zijn stem dicht bij me hoor.
“Wakker?” vraagt hij.
“Duizelig,” zeg ik, “misselijk, hoofdpijn, moe.”
“Iets verkeerds gegeten?”
Ik haal mijn schouders op. Of ik denk dat ik dat doe, want afgaande op Christians reactie heb ik niet gereageerd op zijn vraag.
“Is alles oké?”
Ik heb niet de kracht zijn vraag te beantwoorden. Vaagweg voel ik hoe twee handen mij vastgrijpen en naar de badkamer sleuren. Ik voel hoe vingers zich in mijn mond naar binnenwerken en hoe even later mijn volledige maaginhoud zich via diezelfde mond naar buiten werkt. Uitgeput blijf ik zitten op de koude tegels van de badkamervloer. Christian zet een glas water aan mijn lippen en dwingt mij te drinken.
“Iemand heeft geprobeerd je te vergiftigen,” zegt hij, “wees voorzichtig.”

Bij Erik en Sten kan ik op minder sympathie rekenen. De reactie van Erik was te verwachten en dat Sten zich aan de zijde van Erik zou scharen, was voorspelbaar. Wegens gebrek aan aandacht vanwege Christian, is Sten zich de afgelopen dagen steeds meer op Erik gaan richten. Ik veronderstel dat hij Erik beschouwt als een soort mentor of een lichtend voorbeeld. Wanneer we aan de eettafel zitten en de anderen het avondeten verorberen terwijl ik geen hap door mijn keel krijg, is de vijandige houding van Sten en Erik voelbaar. Het enige wat Erik ervan weerhoudt mij een nieuwe donderpreek te geven, is de aanwezigheid van Christian. Dat ze mij de schuld geven van het mislukken van de aanslag, is duidelijk. Ik vind het zelfs begrijpelijk. Maar tegelijkertijd kan ik niet anders dan hun houding wantrouwen. Sinds de gebeurtenissen van afgelopen nacht en de waarschuwing van Christian ben ik achterdochtig geworden. Ik kan me niet voorstellen dat er iemand in de groep is die een poging heeft gedaan mij te vergiftigen. Tijdens het eten bekijk ik de gezichten van diegenen die rondom mij zitten. Voor het eerst dringt het echt tot mij door dat ik geen van deze mensen werkelijk ken, dat ik geen zicht heb op hun verleden, geen idee heb van hun motieven om zich bij Kleine Opstand aan te sluiten, dat ik van geen van hen zeker weet of ze te vertrouwen zijn of niet.
Ik taxeer hen, probeer een beeld te krijgen van wie betrouwbaar is en wie niet.
Amanda: met grote zekerheid betrouwbaar. Al weet ik niets over haar verleden en is me de afgelopen tijd niet duidelijk geworden waarom ze zich bij ons heeft aangesloten.
Sten: valt moeilijk in te schatten. Al van sinds zijn intrede bij Kleine Opstand is duidelijk dat de kans onbestaande is dat hij en ik ooit vrienden zullen worden. Anderzijds lijkt het mij absurd dat iemand die al dagen aan het uitkijken is naar het plegen van zijn eerste aanslag, het risico zou willen lopen dat die aanslag mislukt. En toch is het niet uitgesloten. Sten is al dagen hopeloos op zoek naar actie. Misschien dat hij in het vergiftigen van één van de meer ervaren leden een kans zag om een grotere rol binnen de organisatie te krijgen. Als iemand van de kernleden is uitgeschakeld, moet iemand anders diens plaats invullen. Het zou niet vreemd zijn moest Sten daarop geaasd hebben. Toch heb ik het vermoeden dat Sten niet over de benodigde intelligentie en kennis beschikt om iemand de juiste dosis gif toe te dienen, een dosis die groot genoeg is opdat iemand niet langer in staat is te handelen, maar die toch zodanig afgemeten is, dat de vergiftiging op geen enkele manier echt levensbedreigend kan zijn. Al weet ik niets over Stens verleden. Misschien is hij intelligenter dan hij lijkt.
Christian: betrouwbaar. Hij springt voor mij in de bres, neemt het voor mij op, probeert mij te beschermen. Hoewel ik eigenlijk niet begrijp waarom hij dat doet. Hij heeft er baat bij mij in bescherming te nemen, maar zelf zie ik de baten daar niet van in. Het feit dat ik kan schrijven kan nooit een voldoende beweegreden zijn voor wat hij doet. Ik twijfel.
Erik: betwijfelbaar. Het is duidelijk dat hij mij niet kan uitstaan. De vraag is of dat reden genoeg is om het slagen van een aanslag op het spel te zetten. Niets is voor Erik zo belangrijk als het plegen van een gelukte aanslag. Tenzij er nog andere motieven meespelen, waar ik geen weet van heb. Zou hij in staat zijn een aanslag bewust te doen mislukken om op die manier Christian ervan te overtuigen dat hij de organisatie moet uitbreiden, dat onze groep zoals ze nu is, niet in staat is het grote werk op te knappen? Ik heb er geen idee van of hij intelligent genoeg is om erin te slagen mij te vergiftigen. Naar zijn intelligentie heb ik na al die weken dat ik hem ken nog steeds het raden. Hij beschikt zonder enige twijfel over een aantal vaardigheden en inzichten, maar tegelijkertijd is hij er ook steeds toe in staat de grootst mogelijke flauwekul te verkondigen.

Objectief bezien valt mijn lijstje samen met de mate van sympathie die ik voor de anderen heb. Volgens mijn inschattingen is de kans het grootst dat, indien het klopt dat iemand geprobeerd heeft mij te vergiftigen, Erik of Sten dit gedaan moeten hebben. Al ben ik me er evengoed van bewust dat dit gevoel grotendeels voortkomt uit de lichte afkeer die ik al van bij het begin voor Erik voel. Ik neem mezelf voor hem het voordeel van de twijfel te gunnen, maar tegelijkertijd op mijn hoede te blijven. Niet alleen voor Erik, voor iedereen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s