zestien

Ik weet dat ik Christian en de anderen niet zal aantreffen in het appartement waar we tot dan toe woonden. Toch heb ik er geen problemen mee hen te vinden. Ik loop net de straat van het politiebureau uit, wanneer ik aan de overkant van de straat een auto hoor claxonneren. Ik steek de straat over en kruip op de achterbank van de wagen. Christian start het voertuig en we rijden weg.
Onze nieuwe verblijfplaats is een kleine eengezinswoning die, afgezien van de collectie kitscherige kristallen beeldjes op een kastje in de woonkamer, weinig prijsgeeft over zijn reguliere bewoners. De woning voelt aan als een vakantiehuis, even anoniem en ongezellig door de poging die iemand ondernomen heeft om het huis er knusjes te doen uitzien. Ik besluit me dan maar te gedragen alsof ik op vakantie ben. Alsof dit allemaal niet meer is dan een bijzonder lange snipperdag.

Het doet me weinig weer zogenaamd vrij te zijn. Het maakt me niet uit of ik thuis ben of in dit ongezellige vakantiehuis, of ik gewoon door de stad loop of in de cel zit. Het is alsof ik de afgelopen uren gevoelloos ben geworden. Maar ik weet dat dat niet waar is. Gevoelloos was ik al. Het was te merken aan de quasi onderdanige manier waarop ik Christians opdrachten uitvoerde. De werkelijkheid is dat het mij niets kon schelen. De werkelijkheid is dat er niets was wat op het spel kon staan. Ik heb geen gezin, geen band met mijn familie en bitter weinig vrienden. Er waren alleen een paar collega’s en vage kennissen waarmee ik nu en dan afsprak, iets ging drinken op café of die me uitnodigden voor kerstavond opdat er dan een obligate eenzame met hen rond de tafel zou kunnen zitten. Het enige wat me verder nog restte, was een job, die ik met graagte op de helling zette. Het kon me weinig schelen of mijn aanwezigheid bij Kleine Opstand de grote doorbraak zou vormen voor mijn journalistieke carrière of diezelfde carrière abrupt zou beëindigen.

De avond na mijn vrijlating, ga ik samen met Erik en Christian op pad. Nu er daden in mijn schoenen geschoven zijn, bedenk ik me dat, nu ze eenmaal in mijn schoenen liggen, ik die daden dan maar beter zelf gepleegd kan hebben. Dus na een paar weken van schrijven en vragen stellen, zal ik die avond mijn eerste aanslag plegen. Ik zit met Erik op de achterbank van de wagen onderweg naar een industrieterrein. Ik kijk naar de weerspiegeling van mijn gezicht in de achteruitkijkspiegel. Dit is dus wie ik ben. Dit is dus wat ik zal zijn. De jerrycan benzine ligt in de kofferbak, aansteker heb ik op zak. Erik zegt me dat het absoluut niet moeilijk is, geen kunst aan, dat alles draait om goed voorbereid zijn en de stress onder controle houden. Terwijl Christian de wagen de juiste richting uitstuurt legt Erik me uit dat er slechts een paar regels zijn en dat die regels enkel bedoeld zijn om niet gepakt te worden of de kick te vergroten. Dat Christian het aan Erik overlaat om mij in hun wereld in te wijden, is niet vanzelfsprekend, aangezien Christian voortdurend alle belangrijke taken naar zich toetrekt. Maar het is duidelijk dat hij op dit vlak in Erik het nodige vertrouwen heeft. Het voorbereiden en plegen van aanslagen is nu eenmaal waar Erik goed in is, het is de reden waarom hij zich de afgelopen tijd onmisbaar heeft gemaakt binnen de groep. Hij heeft zich binnen de kortst denkbare tijd opgewerkt tot één van de cruciaalste radertjes van Kleine Opstand. Hoewel Erik de neiging heeft om zich regelmatig betweterig en onuitstaanbaar op te stellen, moet iedereen erkennen dat geen van ons zo goed is in wat wij doen als hij. Ik luister dus aandachtig naar wat hij mij te vertellen heeft en probeer elke richtlijn zo nauwkeurig mogelijk in mijn hoofd op te slaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s